Τρίτη, 31 Μαΐου 2016

#Παραιτηθείτε


Η συγκέντρωση "παραιτηθειτε" χωρίς χρώματα, κόμματα και συνδικάτα , πρέπει να είναι η πιο ανόητη πρόσκληση που έχει υπάρξει εδώ και καιρό, από τότε που κάλεσε ο Όφις την Εύα σε παρτούζα, και να με συγχωρείτε για το αήθες της εισαγωγής, αλλά κάπου διάβασα ότι εάν η πρώτη παράγραφος μιλάει για σεξ, ο μέσος αναγνώστης θα διαβάσει και παρακάτω.
Η ανατροπή μιας κυβέρνησης (εν προκειμένω μιας παντελώς αντιπαραγωγικής, άχρηστης, άβουλης κυβέρνησης που κινείται ανάμεσα στον αυτισμό και τον σουρεαλισμό) γίνεται με δύο τρόπους.
Α. Με Επανάσταση. Οι συνθήκες για επανάσταση δεν υπάρχουν, δεν θα δημιουργηθούν στο διαδίκτυο, και δεν υπάρχουν ούτε επαναστατικοί πυρήνες, ούτε ηγεσία. Μια καλή επανάσταση τέλος υποκινείται επιδέξια και βασίζεται σε ανθρώπους που δεν έχουν να χάσουν και πολλά εάν πάει στράφι. Καταλήγουμε εκεί που αρχίσαμε, ότι επανάσταση δεν γίνεται και θέλουμε Πλαν Μπι.
Β. Με Πολιτική. Οι προϋποθέσεις υπάρχουν: μείζων αντιπολίτευση με νέο ηγέτη και καλή δημοσκοπική πορεία, και αναγνωρίσιμα μαχητικά αντιπολιτευόμενα κόμματα.
Η Πολιτική μπορεί όμως να οδηγήσει σε ανατροπές μόνον με την πραγματική ένταξη των Πολιτών στην Πολιτική, με την συστράτευση τους σε πολιτικά κόμματα και συνδικάτα, με την συλλογική δράση για κοινούς σκοπούς. 
Με ατομικές επιδιώξεις, το "μόνο πολίτες" εκφράζει απλά ένα σύνολο από άτομα, όχι ένα σύνολο ατόμων που μπορεί να εξελιχθεί σε μια κρίσιμη μάζα με καταλυτική δράση.
Να πάμε Σύνταγμα με σύνθημα "Παραιτηθήτε". Αλλά με τα σημαιάκια της ΝΔ, και του ΠΑΣΟΚ, (σημαιάκια ρε παιδιά δεν έχουμε στο Ποτάμι, αλλά αν είναι να τυπώσουμε, αλλά όχι πλαστικά, κάτι σε ανακυκλώσιμο). Και κονκάρδες με την φλόγα, τον πράσινο ήλιο, αλλα και το Ποτάμι. Και με όποιον άλλον πιστεύει στην Δημοκρατία και στην Ευρώπη. 
Να έχουμε χρώματα, σημαίες, συνδικάτα, κόμματα. Να μετρηθούμε, να φωνάξουμε, να απαιτήσουμε. Με ατομική αλλά κυρίως με συλλογική ταυτότητα.