Παρασκευή, 16 Οκτωβρίου 2015

Ετεροχρονισμένα προεκλογικά - other-side.gr


Στις δύο τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις βρέθηκα υποψήφιος με το Ποτάμι στην Κρήτη – χωρίς ποτέ να έχω ασχοληθεί με τα πολιτικά πιο παλιά. Πρν κατέβω στο Λασίθι, την περιφέρεια μου, κινήθηκα διαδικτυακά. Στο Λασίθι για ένα δεκαήμερο προσπάθησα να κάνω την προεκλογική εκστρατεία ¨όπως πρέπει». Τον Ιανουάριο σε κάθε χωριό στα καφενεία, κουβεντούλα και ρακές: ο κόσμος στο Λασίθι τον Γενάρη έχει χρόνο. Τον Σεπτέμβριο κυρίως ραδιόφωνο, τηλεόραση: ο κόσμος έχει δουλειές τον Σεπτέμβρη. Τρία πράγματα δεν έκανα: δεν πήγα σε λαϊκη αγορά, δεν κέρασα πιθανούς ψηφοφόρους, και δεν πήγα στο καφενείο του χωριού μου.

Τον Σεπτέμβριο όμως, στην διάρκεια του μεσημεριού, πήγαινα σχεδον κάθε μέρα που ήμουνα στην περιοχή για καφέ στο καφενείο, και για να συνδεθώ στο διαδίκτυο. Αυτή την ώρα οι πλατείες είναι γεμάτες από γέρους. Χαιρέταγα τον κουμπάρο της μάνας μου (του έχει βαφτίσει την κόρη) και τον «συμισάρη» μου, που έχει αναλάβει ένα χωράφι που έχουμε με ελιές. Κάποια στιγμή, με πλησιάζει ένας γέρος απο μια παρέα.

-       Καλησπέρα. Να σε ρωτήσω κάτι; Ο Περράκης δεν είσαι;
-       Μάλιστα.
-       Ο υποψήφιος με το Ποτάμι;
-       Μάλιστα.
-       Και γιατί δεν έρχεσαι στο καφενείο να μας μιλήσεις για τα πολιτικά;
-       Γιατί σας ακούω που φωνάζετε μεταξύ σας για τον ΣΥΡΙΖΑ, και τη ΝΔ, και το ΠΑΣΟΚ, και δεν έχω όρεξη για τσακωμούς στο χωριό μου μέρα μεσημέρι ... έναν καφέ θέλω να πιώ.


Κόκκαλο ο παππούς, με περνάει για λίγο αδαή περί την πολιτική – και όχι άδικα – και φεύγει. Λίγο πριν φύγω, έρχεται ένας άλλος κύριος μιας κάποιας ηλικίας, και μου ζητάει την άδεια να καθήσει.

- Ο Αναστάσης του Γιώργη του Περράκη είσαι;
-       Μάλιστα.
-       Με τον πατέρα σου είμασταν φίλοι – αν και εγώ είμαι μικρός (σημ. ο πατέρας μου θα ήτανε πανω απο 100 σήμερα άμα ζούσε, δηλαδή κάποιας ηλικίας ο κύριος)  ... είμαι ο (ταδε), ο καθηγητής (τον θυμόμουνα). Με το Ποτάμι, ε;
-       Ναι, με το Ποτάμι.
-       Εντάξει, Βενιζελικός ήτανε ο πατέρας σου, μετά με τον Γίώργο τον Παπανδρέου. Μετά τους σιχάθηκε όλους. Καλά κάνεις πάντως.
-       Έτσι λέω κι εγώ.
-       Όχι για το Ποτάμι. Για το που δεν τους μιλάς για πολτικά.
-       Τι να σας πω ...
-       Ιστορίες με τον Ναστραδίν σου έλεγε ο πατέρας σου
-       Μια και δύο ... πολλές ...
-       Την ιστορία με τον Χότζα δικαστή στην είχε πει;
-       Εν την θυμάμαι ...
-       Ο Ναστραδίν Χότζα που λες, ήτανε κάποτε δικαστής σε ενα χωριό. Πάει ένας χωριανός και του παρουσιάζει μια υπόθεση, για ενα αμφισβητούμενο χωράφι. Τον ακούει ο Ναστραδίν προσεχτικά, χαϊδεύει την γενειάδα του, και του λέει: "δίκιο έχεις". Σε λίγα λεπτά φτάνει εκνευρισμένος ο αντίδικος, και παρουσιάζει την ιδια υπόθεση. Ξύνει το μούσι ο Ναστραδιν, και του λέει: "δίκιο έχεις". Ένας προεστός απο το ακροατήριο, γίνεται έξαλλος, σηκώνεται και βάζει τις φωνές "μα Χότζα μου, αυτοί είναι και οι δυο ψευταράδες, και πως γίνεται να έχουν και οι δυο δίκιο στο κάτω κάτω της γραφής;" Γυρνάει λίγο ο Ναστραδίν στην καρέκλα του, σκύβει μπροστά, και του λέει σιγά - σιγά: "κι εσύ δίκιο έχεις".Κατάλαβες;
-       Κατάλαβα.


Εσείς;