Σάββατο, 9 Ιουνίου 2018

Σκέψεις για την τρομοκρατία και το κράτος


Το μακρινό 2014, το πρώτο πράγμα που μου ζήτησε το Ποτάμι, ήταν να κάνω ένα μικρό βίντεο με τον Γιάννη Κασπίρη για "το Ποτάμι που ακούει". Βρεθήκαμε λίγο πριν τα Χριστούγεννα, με τον Γιάννη και την Ελένη. Η πρώτη φορά που ήμουνα απέναντι σε κάμερα (δύο κάμερες για την ακρίβεια), η αρχή μια δυστυχώς σύντομης αλλά πραγματικής φιλίας με τον Γιάννη. Το βίντεο είναι "καρφωμένο" στο ιστολόγιο.

Είναι από τις ελάχιστες φορές που είχα επεξεργαστεί το κείμενο και το είχα μετά μάθει απέξω - λόγω άγχους. Κάνω μάλιστα 2-3 λάθη στην "εκφώνηση" του. Αυτό που είχα σχεδόν ξεχάσει μέχρι πρόσφατα, ήταν ότι στο μοντάζ, ο Γιάννης μου "έφαγε" μια παράγραφο προς το τέλος, που την βρήκα εύκολα στο προσωπικό μου αρχείο:

"Τι ονειρεύομαι όμως εγώ για την Ελλάδα; Θα σας το εξηγήσω διαβάζοντας πάλι: “Our government is the potent, the omnipresent teacher. For good or for ill, it teaches the whole people by its example”. Το πρωτοδιάβασα σε ένα άρθρο του Gore Vidal στο Vanity Fair πριν από δυο δεκαετίες σχεδόν, και το είχε πει ένας δικαστής των Ηνωμένων Πολιτειών πριν από εκατό περίπου χρόνια ... σε ελευθερη αποδοση σημαινει ... «Η Κυβέρνηση μας είναι ο ισχυρός και πανταχού παρών δάσκαλος. Για το καλό και το κακό, διδάσκει ολόκληρη την κοινωνία με το παράδειγμα της”.



Αυτά τα λόγια, ήταν και τα μόνα που είπε ο τρομοκράτης Τimothy Μcveigh, ο "βομβιστής της Οκλαχόμα", κατά την διάρκεια της δίκης του. Κάτι που είχα σκόπιμα αποσιωπήσει από το κείμενο, μην με κατηγορήσει και κανείς για σχέσεις με συγγενείς της εγχώριας τρομοκρατίας, και τρέχουμε προεκλογικά.

Το κείμενο συνέχιζε με την παραίνεση (που ακούγεται στο βίντεο) "ας σκεφτούμε ποιοι είναι αυτοί που πιστεύουμε ότι με το παράδειγμα τους θα μας βοηθήσουν να φτιάξουμε μια πιο όμορφη Ελλάδα". Δεν το σκεφτήκαμε και πολύ καλά, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μου.

Το θέμα μου είναι ότι «η Κυβέρνηση μας είναι ο ισχυρός και πανταχού παρών δάσκαλος  Για το καλό και το κακό  διδάσκει ολόκληρη την κοινωνία με το παράδειγμα της”. Το ίδιο και η Δικαιοσύνη θα πρόσθετα. Η Δημοκρατία, ούτε εκβιάζεται αλλά ούτε και εκδικείται. Διδάσκει όμως την κοινωνία με το παράδειγμα της. Ας σκεφτούν λοιπόν οι κυβερνώντες ποιό παράδειγμα θέλουν να δώσουν.