Σάββατο, 20 Απριλίου 2019

Το πολυθρύλητο Brain Drain ως κέρδος για την Ελλάδα και την Ευρώπη.


Μια από τις δημοφιλέστερες εκφράσεις που μας έφερε η εποχή της κρίσης είναι αναμφισβήτητα το "Brain Drain": η απώλεια του υψηλά εξειδικευμένου ανθρώπινου δυναμικού που αναζητά την τύχη του εκτός της Ελλάδας. Κατά τραγική ειρωνεία φυσικά, οι θρήνοι για το brain drain συνοδεύονται παραδοσιακά από θρήνους για την "κατάντια του δημόσιου Πανεπιστημίου στην Ελλάδα και το χαμηλό επίπεδο σπουδών". Κανείς δεν αναρωτιέται για το παράδοξο  του πως μπορεί μια χώρα με απαράδεκτα χαμηλό επίπεδο ανώτατων σπουδών να εξάγει άρτια εκπαιδευμένους επαγγελματίες και επιστήμονες με τόσο μεγάλη επιτυχία - αλλά για αυτό έχουμε συζητήσει και παλιότερα.



Εδώ και λίγο καιρό διαβάζω και για το brain regain: πως θα αναστρέψουμε την "εξαγωγή εγκεφάλων" και θα γυρίσουν όλοι αυτοί που έφυγαν στην Ελλάδα. Κυρίως πρωτοβουλίες από εταιρίες, που δικαιολογημένα τις απασχολεί το θέμα της έλλειψης προσωπικού υψηλής εξειδίκευσης στην Ελλάδα. Θα πρότεινα φυσικά σε αυτές τις εταιρίες, ότι καλή μεν η διάθεση στελεχών σας για το ρόλο του μέντορα, αλλά ίσως να σκεφτόσασταν παράλληλα καλύτερους μισθούς, μεγαλύτερο σεβασμό στα ωράρια εργασίας, πιο σωστή αντιμετώπιση  στις εργαζόμενες μητέρες, σεβασμό στο δικαίωμα των αδειών, να δείτε πιο φιλικά την δυνατότητα εργασίας από το σπίτι για πολλά επαγγέλματα, και άλλα πολλά.

Διαβάζω ότι από το 2008 περισσότεροι από 450.000 Έλληνες αναζήτησαν εργασία και καλύτερο μέλλον σε κάποια χώρα του εξωτερικού. Το αντίστοιχο νούμερο για την Βρετανία την ίδια περίοδο ήταν 1,650,000. Το ποσοστό των Βρετανών που ζουν εκτός της χώρας που γεννήθηκαν, είναι 7.6% και των Ελλήνων 8%. Ακόμα και σε χώρες με υψηλό επίπεδο διαβίωσης (π.χ. Γερμανία, Γαλλία, Σουηδία, Δανία, Ολλανδία), το ποσοστό των πολιτών τους που ζουν εκτός της χώρας είναι ανάμεσα στο 3.5-5.5%. Σε χώρες με χαμηλότερο επίπεδο διαβίωσης, βλέπουμε ποσοστά από 10-20% ενώ στην γειτονική μας Βόρεια Μακεδονία π.χ. το ποσοστό αυτό είναι σχεδόν 25%.

Ηρεμία λοιπόν συμπολίτες. Δεν συντελείται καμία Εθνική Καταστροφή. Όσον αφορά το brain drain τουλάχιστον, απλά γινόμαστε μια φυσιολογική χώρα.

Εξάλλου, το brain drain της Ελλάδας, και οποιασδήποτε άλλης Ευρωπαϊκής χώρας, είναι brain gain για μια Ομοσπονδιακή Ευρώπη, εφόσον όλοι αυτοί μένουν στην Ευρώπη. Δεν είναι "ουδέτερο αποτέλεσμα" η κινητικότητα μέσα στην Ευρώπη. Είναι κέρδος για τον μέλλον της Ευρώπης, για τις ιδέες της, την ανταγωνιστικότητα της στην έρευνα και στην επιχειρηματικότητα, για την ανάπτυξη της, για την ποιότητα των πολιτών της.

Κυριακή, 14 Απριλίου 2019

Η φαρμακευτική δαπάνη και ο λειτουργικός αναλφαβητισμός.


Την προηγούμενη εβδομάδα ο βουλευτής της ΝΔ κ. Κ. Κυρανάκης, κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο ένα βίντεο της συζήτησης του με τον κ. Κ. Αρβανίτη . Θεωρώ το περιεχόμενο αυτού του βίντεο την καλύτερη συζήτηση που έχω δει πρόσφατα, και που αποδεικνύει πέραν λογικής αμφιβολίας ότι ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε η ΝΔ είναι σε θέση να κυβερνήσουν την χώρα.


Το κυρίως θέμα είναι η Novartis. Ο κ. Κυρανάκης θέτει (επανειλημμένα)  στον κ. Αρβανίτη το εξής ερώτημα (το εκφράζω με δικά μου λόγια):

"Πως γίνεται η Novartis να έχει τζίρο 3.5 δις τα τελευταία δέκα χρόνια,  και να έχει ζημιώσει το δημόσιο κατά 23 δις";

Φυσικά ο Αρβανίτης δεν απαντάει, ο Κυρανάκης εμφανίζεται ως θριαμβευτής της λογικής, έχουμε και πυροτεχνήματα για το εάν ο Αρβανίτης είναι κομουνιστής ή όχι, γελάνε και τα τσιμέντα μαθαίνουμε, και κάπου εκεί λήγει.

Το βίντεο το είδα κυρίως από φίλους που πανηγυρίζουν για το πως ο Κυρανάκης κατατρόπωσε τον βλακοσυριζαίο - και πράγματι τον έκανε να φαίνεται βλαξ. Εξίσου βλαξ όμως μου φάνηκε εμένα και ο Κυρανάκης που δεν γνώριζε ότι η κατηγορία (σύμφωνα με τον προστατευόμενο μάρτυρα ) ήταν για συνολική ζημιά 23 δις, και (μόλις...;) 3 δις από την Novartis. Όχι φυσικά ότι μια εταιρεία με τζίρο 3.5 δις σε δέκα χρόνια μπορεί να δημιουργήσει ισόποση ζημιά στο ίδιο διάστημα ... αλλά μιλάμε για παχυλή άγνοια και λάθη ολόκληρης τάξης μεγέθους.

Όπως εξηγούσα πριν από περισσότερο από ένα χρόνο (με στοιχεία του ΟΟΣΑ, ) και όπως δείχνει σήμερα ένα πολύ καλό άρθρο της Καθημερινής η (υπερβολική) κρατική φαρμακευτική δαπάνη τα τελευταία 10-15 χρόνια κυμάνθηκε ανάμεσα στο 1-2 δις τον χρόνο. Άντε λοιπόν οι φαρμακευτικές να μπόρεσαν σε δέκα χρόνια να ζημιώσουν το κράτος για το 10%, 1-2 δις μάξιμουμ. Στα 0.87 δις καταλήγει η Καθημερινή ότι είναι η “σπατάλη” για τα φάρμακα … και οι λύσεις είναι σχεδόν σαφείς, όπως τις εκθέτει το άρθρο της Καθημερινής - που θίγει και το τεράστιο θέμα της τιμής των γενόσημων, με το οποίο επίσης είχα καταπιαστεί στο παρελθόν.

Πιστεύετε εσείς λοιπόν ότι όταν μέλλοντες (Ευρω)βουλευτές δεν είναι σε θέση να συνειδητοποιήσουν χρηματικές διαφορές τάξης μεγέθους, την διαφορά ανάμεσα στα 5 Ευρώ (το μικρό το γκρι) και στα 100 Ευρώ (το μεγάλο το πράσινο), είναι σε θέση να συνεισφέρουν κάτι στην αναδιάρθρωση της Οικονομίας της χώρας;

Πιστεύετε εσείς λοιπόν ότι όταν μέλλοντες (Ευρω)βουλευτές δεν είναι σε θέση να συνειδητοποιήσουν τα πραγματικά προβλήματα του συστήματος υγείας, είναι σε θέση να κάνουν κάτι για να βελτιώσουν το σύστημα Υγείας της χώρας;

Πιστεύετε εσείς λοιπόν ότι όταν μέλλοντες (Ευρω)βουλευτές είναι λειτουργικά αναλφάβητοι και ικανοί να μετατρέψουν μια συζήτηση για ένα φαρμακευτικό σκάνδαλο σε πυροτεχνήματα για τον κομουνισμό και τον λαϊκισμό, είναι σε θέση να κάνουν κάτι για να αναδιατάξουν το σύστημα Παιδείας της χώρας;

Εγώ δεν το πιστεύω.


Τετάρτη, 10 Απριλίου 2019

Re: Θεμελιώδεις προϋποθέσεις διαφάνειας στην πολιτική


Η κ. Βασιλική Σιούτη, έγραψε στην Καθημερινή, ένα ενδιαφέρον άρθρο, με τίτλο Θεμελιώδεις προϋποθέσεις διαφάνειας στην πολιτική.

Τελειώνοντας αναφέρει:

"Πλήρες και αναλυτικό βιογραφικό λοιπόν, με έμφαση στην εργασιακή εμπειρία και υποχρέωση λεπτομερούς δήλωσης εάν έχουν λάβει χρήματα από το ελληνικό Δημόσιο ή κάποιο ευρωπαϊκό φορέα (ακόμα και αν πρόκειται για ένα ευρώ), είτε ως άτομα είτε ως επιχείρηση στην οποία συμμετείχαν. Υποχρεωτική θα πρέπει να είναι και η ανάρτηση στον ιστότοπό τους του «πόθεν έσχες» των τελευταίων ετών, το εάν χρωστούν και πόσα σε τράπεζες και στο Δημόσιο και το αν έχουν καταδικαστεί από τη Δικαιοσύνη. Πρόκειται για μια απλή διαδικασία που εξασφαλίζει ένα μίνιμουμ διαφάνειας, η οποία έως τώρα δεν υπάρχει. Σε μια δημοκρατία που λειτουργεί υποδειγματικά, όλα αυτά θα ήταν αυτονόητα. Σε μια δημοκρατία όμως που δεν λειτουργεί, τα αυτονόητα είναι ζητούμενα."

Βρίσκω την πρόταση ενδιαφέρουσα, και όπως υπονοεί και ο τίτλος θα απαντήσω όπως συνήθως απαντάμε σε ηλεμηνύματα με σχόλια επί των επί μέρους προτάσεων.

>Πλήρες και αναλυτικό βιογραφικό λοιπόν, με έμφαση στην εργασιακή εμπειρία 

https://docs.wixstatic.com/ugd/2a9101_439477fce5b94a748f6c3a6f8ade8a6f.pdf

> υποχρέωση λεπτομερούς δήλωσης εάν έχουν λάβει χρήματα από το ελληνικό Δημόσιο

Την σύνταξη του πατέρα μου από την ΔΕΗ, για όσο παρέμεινα ενεργός φοιτητής μετά τον θάνατο του στα 19 μου.

> ή κάποιο ευρωπαϊκό φορέα (ακόμα και αν πρόκειται για ένα ευρώ), είτε ως άτομα είτε ως επιχείρηση στην οποία συμμετείχαν. 

Για το εργαστήριο μου έχω λάβει και διαχειριστεί συνολικά πάνω από 4,000,0000 Ευρώ από χρηματοδοτήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στα προγράμματα Framework 6, 7, 8.

Έχω διαχειριστεί (εκ μέρους και άλλων εργαστηρίων) 10,000,000 Ευρώ ως αναπληρωτής διαχειριστής και εκκρεμεί η έγκριση πρότασης διαχείρισης άλλων 10,000,000 Ευρώ.

Ως ιδιώτης έχω λάβει (περίπου) 4,600 Ευρώ από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την συμμετοχή μου σε κρίσεις Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων σύνδεσης της έρευνας με την επιχειρηματικότητα.

>«πόθεν έσχες» των τελευταίων ετών, 

Δεν έχω υποβάλλει, και μάλιστα το απέφυγα ενεργά, αρνούμενος να συμμετάσχω σε αξιολογήσεις του ΕΛΙΔΕΚ για να μην μπω στην διαδικασία υποβολής.

> το εάν χρωστούν και πόσα σε τράπεζες και στο Δημόσιο 

Χρωστάω 239,834.13 Ευρώ στην  ABN AMRO Ολλανδίας για το σπίτι μου.

Ποτέ δεν χρώσταγα χρήματα στο στο Δημόσιο (πρόσφατα, μου χρωστάει και κάτι κατοστάρικα σε επιστροφές φόρων).

> και το αν έχουν καταδικαστεί από τη Δικαιοσύνη. 

Ποτέ.


Τρίτη, 9 Απριλίου 2019

Πως υποβαθμίζονται τα πτυχία των Ελληνικών Πανεπιστημίων;


Στο νεόκοπο Μεσογειακό Πανεπιστήμιο Κρήτης μετά από την "μετατροπή" τους από ΤΕΙ σε Πανεπιστήμιο με μια υπουργική απόφαση δηλώνουν "ικανοποιημένοι από τις εξελίξεις και σίγουροι πως τον ερχόμενο Σεπτέμβριο τα Τμήματα θα είναι δέκα εξαμήνων."

Το θέμα του αν έπρεπε ή δεν έπρεπε να γίνει το ΤΕΙ Πανεπιστήμιο, χωρίς καμιά ακαδημαϊκή διαδικασία, και μάλιστα μετά την σαφή διαφωνία των δύο Πανεπιστημίων που λειτουργούν ήδη στα πάτρια εδάφη της λεβεντογέννας Κρήτης να ενσωματώσουν τμήματα του ΤΕΙ, είναι ένα μεγάλο θέμα. Πολύ μεγάλο. Προφανώς διαφωνώ προσωπικά, αλλά υπάρχουν επιχειρήματα και υπέρ. Δεν θα τα εξετάσω.

Το σίγουρο είναι, ότι στο ΤΕΙ που έγινε σε μια νύχτα Πανεπιστήμιο, έχουν κάθε δικαίωμα να δηλώνουν ότι είναι "ικανοποιημένοι από τις εξελίξεις". Και εγώ ικανοποιημένος θα ήμουνα στην θέση τους.

Μέχρι εδώ βλέπω την αντίδραση ως "φυσιολογική". Γιατί όμως είναι σίγουροι "πως τον ερχόμενο Σεπτέμβριο τα Τμήματα θα είναι δέκα εξαμήνων". Ποια ακαδημαϊκή ανάγκη ή λογική τον 21ο αιώνα μιλάει για πενταετή προγράμματα σπουδών;

Σε μια Ευρωπαϊκή Ένωση που τα πτυχία πολλών χωρών προσανατολίζονται προς τον τριετή πρώτο τίτλο σπουδών που να ακολουθείται από μονοετή ή διετή μεταπτυχιακά, εμείς εγκλωβίζουμε τα παιδιά σε πενταετή κύκλο σπουδών. Γιατί και τα περισσότερα τετραετή, πενταετή είναι, μην γελιέστε. Κοιτάχτε τις στατιστικές. Εγκλωβίζουμε έφηβους σε στεγανά γνωστικά αντικείμενα μέσα σε Πανεπιστήμια με μηδενική κινητικότητα. Επιλέγουμε τους κατάλληλους μέσα από ένα αδιάβλητα απαράδεκτο σύστημα εξετάσεων. Ζητάμε από 17χρονα, να επιλέξουν τι θα κάνουν τα πέντε πρώτα χρόνια της  ενήλικης ζωής τους, χωρίς αρκετή πληροφορία (επαγγελματικό προσανατολισμό).




Τα τριετή πτυχία δίνουν χρόνο σε έφηβους να γνωρίσουν τα βασικά ενός γνωστικού αντικειμένου, ώστε να μπορέσουν να επιλέξουν και μετά να εξειδικευτούν σε κάτι πιο ειδικό. Τα γνωστικά αντικείμενα έχουν συσσωρεύσει τόσες πολλές γνώσεις που δεν είναι δυνατόν π.χ. ένας Βιολόγος να έχει πλήρη αντίληψη της Βοτανικής, Ζωολογίας, Μικροβιολογίας, Βιοχημείας, Μοριακής Βιολογίας, Οικολογίας, Γενετικής,  Κυτταρικής, κτλ. Ας μάθει σε τρία χρόνια τι είναι αυτά, και ας προχωρήσει με εξειδίκευση σε αυτά που πραγματικά του αρέσουν.

Ας δούμε και κάποια από τα τμήματα του Μεσογειακού Πανεπιστημίου Κρήτης.  Μουσικής και Οπτοακουστικών Τεχνολογιών, Μουσικής Τεχνολογίας και Ακουστικής, Νοσηλευτικής,  Κοινωνικής Εργασίας, Επιστημών Διατροφής και Διαιτολογίας, Λογιστικής και Χρηματοοικονομικής, Επιστήμης και Τεχνολογίας Τροφίμων,  Επιστημών Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού, Φυσικοθεραπείας. Σε ποια χώρα του γνωστού κόσμου η Φυσιοθεραπεία ή Διατροφή και Διαιτολογία είναι πενταετείς κύκλοι σπουδών; Χρειάζεται ένας Διατροφολόγος ή Φυσιοθεραπευτής πέντε χρόνια σπουδών για να γίνει ένας άρτιος επαγγελματίας;

Με αφορμή όλα αυτά, ας αναρωτηθούμε λοιπόν, πως λοιπόν υποβαθμίζονται τα πτυχία. Τα πτυχία υποβαθμίζονται όταν:

  • Καλύπτουν τεράστια ύλη σε εύρος, η οποία όμως δεν ανταποκρίνεται ούτε στην αγορά εργασίας (δεν υπάρχει αρκετό βάθος) ούτε στο ζητούμενο της ευρείας εγκυκλοπαιδικής μόρφωσης  μόρφωσης (η υπερβολική ύλη απωθεί).
  • Εγκλωβίζουν μέσα σε προγράμματα σπουδών φοιτητές που στην πραγματικότητα είτε ποτέ δεν ενδιαφέρθηκαν για το αντικείμενο (κατά λάθος εισαγωγή)  είτε έχασαν το ενδιαφέρον τους λόγω υπερβολικών απαιτήσεων.
  • Συγχέουν τον βασικό τίτλο σπουδών με τα επαγγελματικά δικαιώματα, συγχέοντας τις έννοιες της επαγγελματικής, τεχνικής, και επιστημονικής εκπαίδευσης και το είδος των γνώσεων που χρειάζονται για αυτές.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει δηλώσει ότι ως ο επόμενος πρωθυπουργός (κοντός ψαλμός αλληλούια) δεν θα προσπαθήσει να ακυρώσει τις συγχωνεύσεις ΤΕΙ και Πανεπιστημίων και τις ιδρύσεις νέων Πανεπιστημίων. Κάτι τέτοιο δεν θα του το επέτρεπε φυσικά η εκλογική του πελατεία, αλλά και αντικειμενικά θα ήταν αντιπαραγωγικό. Το ζητούμενο είναι τι μπορεί να γίνει για να διορθωθεί η υφιστάμενη κατάσταση στο μέλλον.

Λίγες προτάσεις που θα έφερναν τα Ελληνικά Πανεπιστήμια λίγο πιο κοντά στα Ευρωπαϊκά πρότυπα:
  1. Προώθηση του τριετούς κύκλου Πανεπιστημιακών σπουδών με μικρή εξειδίκευση και παράλληλη αναδιάρθρωση και αναβάθμιση των μεταπτυχιακών προγραμμάτων. Πενταετείς σπουδές με μακρά παράδοση και υψηλό επίπεδο (π.χ. Πολυτεχνείο) μπορούν να παρέχουν στα τρία έτη ένα πτυχίο που να οδηγεί αυτόματα στον εσωτερικό δεύτερο κύκλο σπουδών του αντικειμένου χωρίς άλλα προαπαιτούμενα, αλλά και να επιτρέπει την αποδέσμευση του φοιτητή και την μεταφορά του σε άλλα μεταπτυχιακά ή την αγορά εργασίας.
  2. Αποσύνδεση των επαγγελματικών δικαιωμάτων από το πρώτο πτυχίο, και μεταφορά της ευθύνης σε επιμελητήρια και επαγγελματικές οργανώσεις, υπό την εποπτεία Ιδρυμάτων που παρέχουν σχετικές με κάθε αντικείμενο μεταπτυχιακές σπουδές που αποσκοπούν στην επαγγελματική αποκατάσταση. 
  3. Αξιολόγηση και πιστοποίηση ουσίας στο Δημόσιο Πανεπιστήμιο με σκοπό την ενίσχυση  της διεθνούς ανταγωνιστικότητας του (που είναι σε πολλά τμήματα σε εξαιρετικό επίπεδο) αλλά και την προετοιμασία του ακαδημαϊκού τοπίου για μη κρατικά Πανεπιστήμια στο μέλλον.